Werk en Yoga

het lokaal van Gustave, de computers in zijn lokaal heeft hij voor zijn lessen niet nodig

Over het werk van Gustave op de Gwendoline van Puttenschool wil hij het hier niet uitgebreid hebben, alleen kan gezegd worden dat zijn leslokaal behoorlijk warm is, dat er weinig lesmateriaal voorhanden is en dat de communicatie, wegens taalproblemen niet mee valt. Hij doet zijn best om de lesstof toch aan de kinderen over te brengen. Rechts Gustave in zijn klas en hieronder de klas van Eygje!

Het baantje dat Willy in Nederland op het oog had bij de Onderwijsvernieuwing bleek te zijn vergeven toen zij aankwamen in Sint Eustatius, dit in tegenstelling tot de e-mail correspondentie met Curacao, die toch enthousiast had geklonken, dat bleek miscommunicatie te zijn geweest. Geeft niets, ze kan altijd nog yogalessen geven. Er zitten circa 100 Amerikaanse medische studenten op het eiland en een aantal mensen die al te kennen hadden gegeven, belangstelling te hebben.

Dus, matjes via internet bestellen; het viel nog niet mee om een bedrijf te vinden die ze ook naar Sint Eustatius wilde versturen, maar uiteindelijk is dat gelukt. Een ruimte die niet veel gebruikt wordt was snel gevonden, maar toen Willy er voor belde, moest er eerst een afspraak gemaakt worden met de 'commissioner of sports' om er over te vergaderen met alle belangstellenden.

Een paar weken later werd ze gebeld voor de afspraak, Willy naar het gouvernement, na bijna een uur wachten wilde ze net weer vertrekken, toen mocht ze binnenkomen.... De vergadering ging niet door, want de mensen die het betrof die waren niet op komen dagen. Binnenkort zou ze weer gebeld worden voor een nieuwe afspraak, dat moet nog steeds gebeuren. De vergadering was in september 2003. Dan maar in de tuin, die is groot genoeg, folders gemaakt en verspreid op het eiland. Eén reactie, dat was te weinig. Nieuwe folder met een gratis introductieles aangeboden. Niemand..., dat was het dan, uiteindelijk had ik twee gegadigden. Te weinig, geen yogalessen dus en ze had van die mooie folders gemaakt... met fotootjes erbij en ook nog een hoop energie gestoken in het uitschrijven van de lessen in het Engels. Dan maar de zonnegroet op internet, misschien heeft iemand er nog iets aan. Nu zit ik hier met mijn 20 matjes die weer naar Nederland moeten worden verscheept!

Er is veel nieuws te vertellen: in de eerste plaats komen wij naar huis van de zomer! In ieder geval stoppen we er hier mee! De voornaamste reden is de rechtspositie van Gustave. Hier zijn wij er pas achter gekomen dat Gustave zijn recht op FPU (regeling voor vervroegde pensionering) verliest als je langer dan 1 maand (of 2?) uit Nederland weg bent! Nu is dat niet het geval omdat hij van zijn oude school voor één jaar bijzonder verlof heeft gekregen. Hij heeft dus het recht om terug te komen. Dit kregen we onder voorwaarde dat hij zelf zijn ABP-premie door zou betalen, dus ook het werkgeversdeel. Dat kost ons dus ruim 700 Euro per maand en dat nieuws kregen we hier pas van ABP te horen. In Nederland kregen we geen goed antwoord op de vraag wat voor gevolgen het voor ons had, terwijl we diverse keren gebeld, gemaild en geschreven hebben. Iedere keer stuurden ze ons weer één of andere folder toe waar we niets aan hadden. We konden het nog niet eerder vertellen, maar nu is het een feit!

Dan het volgende nieuws: enige weken geleden (ergens in de tweede week van maart 2004) toen Laurens er nog was, lagen Gustave en ik even op bed (middagdutje haha). Laurens riep dat er een vrouw voor de deur stond!

Tsja, of ik even mee wilde komen, er waren 3 heren uit Curacao over die wilden mij spreken, het ging over de baan waar ik verleden jaar op gesolliciteerd had. Binnen 5 minuten zat ik met mijn netste rokje tegenover 4 heren, waarvan dus 3 uit Curacao van het Ministerie van Onderwijs en Cultuur, het was een informeel gesprek om te zien of er nog belangstelling mijnerzijds was. "Ja is goed, wil ik wel graag doen, alleen, we gaan in Juli naar Nederland terug". Nou was allemaal geen punt eigenlijk, dan kon ik het allemaal nog net goed op orde brengen. Om kort te gaan, per 1 april ben ik begonnen als financieel beheerder bij het Innovatiebureau voor Onderwijs". Zie de foto hiernaast. Waarschijnlijk dus voor drie maanden. Zo zie je maar weer, je weet nooit van te voren hoe iets uit zal pakken. Ik vind het wel weer een heel grappig verhaal eigenlijk.

Voor dat ik werkte heb ik mijzelf vooral beziggehouden met het maken van deze website en later met het web-loggen, mijn nieuwste hobby, dat zal nu een beetje minder worden vrees ik, hoe leuk ook. Maar een nieuwe baan is toch ook wel erg leuk, zeker omdat ik in Nederland toch ook weer iets wil zoeken is het een leuk opstapje lijkt mij.

Inmiddels hebben we kennis gemaakt met Jo en Joe, Jo is Canadese en Joe is Oostenrijker, zij wonen hier al 24 jaar en het zijn bridgers. Joe had gehoord dat wij wilden bridgen en kwam aan de deur vragen of wij met hun wilden spelen, nou graag natuurlijk. We spelen nu dan ook wekelijks een avondje bridge. Joe is altijd bridgemaster geweest en is heel erg goed, hij is al 84 jaar! Jo is een stuk jonger, die heeft hier gewoon nog een baan. Het is gezellig en leerzaam.