|
Verhalen |
|
Vandaag een voor mij zeer inspirerende tekst van Patanjali, de schrijver van de Yoga Sutra's in plaats van een verhaal. Eerder plaatste ik deze tekst al op de web-log: Bezieling: Wanneer je bezield
wordt door een grootse zaak, een buitengewoon project, zullen je gedachten alle
banden doorbreken; PATANJALI (ca. 1e tot
3e eeuw v. Chr) Geplaatst op: 28 februari 2004
Identiteitscrisis In de Engelstalige wereld is mijn naam Willy een ramp. Ik schreef er in mijn vorige verhaal al iets over. Ten eerste betekent het gewoon piemeltje en ten tweede als je dan toch al zo heet ben je geen vrouw maar een man. Toch heb ik tot op heden nog niet de moed gehad om mijn naam te veranderen. Tegenwoordig zeg ik er tegen Amerikanen wel bij dat het van Wilhelmina komt dat snappen ze dan wel. In Amerika wonen meerdere Wilhelmina’s zeggen ze dan en ergens weten ze meestal, de ouderen dan, wel vaag dat het iets met een koningin te maken heeft. Een aantal voorvallen die wij meemaakten nadat ik met had voorgesteld: Met de Kerstvakantie waren we op Saba en daar liep een oude Amerikaan rond, hij riep Gustave apart en vroeg hem nog eens zachtjes maar zeer discreet “How is your wife called? Willy?” Hij kon zich niet voorstellen dat hij het goed gehoord had. Toen we in Nerja (Zuid-Spanje) aanschoven aan een bridgetafel en begonnen twee Engelse, oh nee, dat mocht ik niet zeggen, Britse dames hartelijk te lachen, ze kwamen niet meer bij. Mijn vorige verhaal ging over onverwacht bezoek, hier aan de deur op Sint Eustatius. Die man lachte heel luid en met een stem waaraan je kon horen dat hij teveel gedronken had: “haha, Willy? Are you sure?” En wat dacht je van de opmerking: “I thought he was Willy..”, die heb ik al zo vaak gehoord. Bij nader inzien onbegrijpelijk dat ik al zo lang met die naam rond loop. Meerdere keren hebben mensen mij de suggestie gedaan mijn naam te veranderen, toen ik nog bij Financieringsmaatschappij voor Ontwikkelingslanden werkte (FMO) liet ik op de Engelse versie van de visitekaartjes mijn voornaam om die reden weg, en was het Mrs. W. Pieterse. Vreemd dat ik al die tijd het niet op heb kunnen brengen mijn naam te veranderen en dat ik zo’n moeite heb om afstand van Willy te nemen. Hoe komt dat? Voor mijn gevoel doe ik dan afstand van iets dat bij mij hoort, het zit natuurlijk alleen maar tussen de oren, alsof ik met een andere naam niet meer dezelfde persoon zou zijn. Onbewuste angst om in een identiteitscrisis te raken misschien? Nu ben ik 4 weken aan het webloggen, en noem ik mijzelf Eilandbewoner of Willy, denken ze weer dat ik een man ben, Eilandbewoonster kan ik niet invullen het is te lang en past niet in het hokje waar je je naam kunt invullen. Dit was de druppel, nu is het genoeg, vanaf vandaag heb ik besloten om mijzelf Willeke te noemen, een suggestie van een mede-weblogster. Hoe zou het in het Engels klinken dat is natuurlijk nog de vraag? Heeft iemand een idee daarover? Geplaatst 20 februari 2004 Wilt u reageren op het verhaal of op een vorig verhaal, doet u dat dan hier! Ik garandeer niet langer dat ik iedere vrijdag op tijd een verhaal klaar heb. Dit vanwege groot succes met mijn web-log die ik zeker bij blijf houden. Ik ben er vier weken geleden zomaar mee begonnen, maar het is een nieuwe hobby geworden waar ik best veel tijd aan besteed. Daar komt bij dat we de rest van het schooljaar achter elkaar bezoekers krijgen. Ik blijf wel schrijven, kijk regelmatig of er een nieuw verhaal bijgekomen is. Eerdere verhalen kunt u hier nalezen Onverwacht bezoek van zondag 15 februari 2004 De mannen van het eiland van vrijdag 6 februari 2004 Burengeruchten van vrijdag 30 januari 2004 Het spookhotel van vrijdag 23 januari 2004 Uit het dagelijks leven van vrijdag 16 januari 2004 De terugreis van vrijdag 9 januari 2004 Toevalligheden van vrijdag 2 januari 2004 Wensen van vrijdag 19 december 2003 De Jurk van vrijdag 12 december 2003 Op deze pagina kan je verhalen aantreffen geschreven op Statia, maar het verhaal hoeft niet over Statia te gaan. De verhalen staan eigenlijk los van de site, behalve dat ze beïnvloed zijn door het leven hier. Het kan een (grappige of vervelende) gebeurtenis zijn, een beschrijving van de dag, een fantasieverhaal, een waarneming, een gedicht, een citaat, een herinnering, een mooie spreuk voor die dag, of misschien een relevant ingezonden verhaal, dat alleen na beoordeling van de webmaster geplaatst kan worden. Om vervelende incidenten te voorkomen kunnen namen in de verhalen gefingeerd zijn en wordt nog eens nadrukkelijk vermeld dat de gebeurtenissen niet hoeven te berusten op waarheid. Kortom het kan van alles zijn! Iedere week minstens één nieuw verhaal. Druk op
|
U bent bezoeker nr:
|