Toevalligheden
|
Toevalligheden |
|
Vrijdag, 2 januari 2003 Toevalligheden? Verslag van 1 dag vakantie......... Als het schoolvakantie is wil je van het eiland af, en ga je dus naar een ander eiland! We gingen drie dagen naar St. Maarten en drie dagen naar Saba. We reisden met mijn zoon Eelke, die was hier 2 weken op bezoek. We hadden nog anderhalve dag samen op Sint Maarten voordat hij terug ging naar Nederland. Op Sint Maarten hebben ze ons te pakken genomen, niet ernstig maar toch... Eelke was al ingechecked voor zijn terugreis, we hadden nog anderhalf uur. We gingen naar het prachtige zandstrand in Mullet Bay, zie de foto, niet ver van het vliegveld en werden bij de parkeerplaats aangehouden door een alleraardigst Franse jongedame,Sonia..
We kregen kraslootjes, het was promotie voor twee hotels op het eiland. Kan geen kwaad om de lootjes te krassen, als je drie dezelfde cijfers had, kreeg je een prijs. Leuk toch? Eelke wilde het terug geven, hij zou zo weggaan en het vliegtuig nemen zei hij, maar ik trok het uit zijn handen en mocht er dus twee krassen. Ja hoor, drie cijfers, maar geen gewone cijfers, neeeee, drie zevens en dat is de JACKPOT! Sonia danste in het rond, ging helemaal uit haar bol, riep haar vriend erbij, was heel opgewonden en bleef onze handen schudden! Ze bedankte ons want in plaats van 50 dollar commissie, die ze zou krijgen voor drie gewone cijfers, zou ze nu 150 dollar krijgen omdat het de jackpot betrof. Als wij bereid waren om mee te gaan naar het hotel om onze prijs te innen. De prijs was niet gek: 500 US dollars cash of een vakantie of cruise voor 2 personen. Het enige wat we hoefden te doen was een praatje aan te horen en een toer van anderhalf uur door het hotel accepteren. De volgende morgen spraken we af en trokken voor de zekerheid onze nette kleren aan, stel je voor je moet op de foto of zo. Timesharing, zoiets dachten wij al, we hebben het hele verhaal aangehoord. Het was wel een prachtig appartement dat we voor 1 week per jaar konden kopen voor de zeer speciale prijs van $ 12.000 dollar. Daar kwam per jaar slechts ruim 500 dollar onderhoudskosten bij en nog eens 99 dollar voor een speciaal potje, waardoor je kon uitwisselen met gelijkwaardige appartementen verspreid over de hele wereld. Per nacht hoef je dan nog maar 19 dollar per nacht voor het hotel te betalen. Het leek ons toch iets aan de dure kant voor één weekje vakantie per jaar voor alleen de accomodatie (wel 4 sterren hoor). Zoals de charmante vrouwelijk manager het uitlegde aan het eind van de toer leek het op dat moment nog allemaal heel aantrekkelijk ook! Maar, wij hebben geleerd van onze fouten uit het verleden, wij besluiten altijd veel te snel, en slapen tegenwoordig eerst overal nog een nachtje over. Vandaag moest er besloten worden! De prijs was inmiddels al naar 8000 dollar gezakt. Toen ze na ruim anderhalf uur inzag dat we niet over te halen waren wenste ze ons Happy Christmas en verdween. Een andere dame kwam vragen: "Wat wilt u voor prijs, een cruise voor 2 personen of een vakantie hier in het hotel?" (De 500 USD cash hadden we niet gewonnen, we hadden nog een keer moeten krassen) "Nou, doet u ons maar een cruise voor 2 personen, hoe lang is dat geldig? Tot 2005? Oh mooi, ook volgend jaar met Kerst? Ja? Dat komt goed uit!". We lachten in onze vuistjes. Dat hadden we maar weer mooi voor elkaar! Toen we later nog eens keken naar onze buit, stond er op: Bon Voyage: met deze bon kan de tweede persoon gratis mee op onze cruises, inclusief diners! Inderdaad het zijn prachtige cruises, maar deze cruises zijn zo duur.......... Als je maar voor één persoon hoeft te betalen, dan nog is het niet voor onze portemonnee! Zonde van onze tijd.... , we doen het echt niet meer!! De dag was nog niet afgelopen, we gingen nog een kleinigheid in de supermarkt kopen. De volgende dag zouden we naar Saba reizen en het zou toch handig zijn als je wat water of zo bij je hebt, dus nog even snel een paar dingen kopen. Er lag één, een beetje gekreukeld exemplaar van de AD in een bakje, de Nederlandse Antillen-editie! In het half jaar dat wij hier nu wonen hebben we de krant nog nooit ergens te koop gezien, wel zijn er mensen op geabonneerd, maar wij dus niet. We liepen er eerst voorbij, "Gustave, zullen wij die krant niet kopen, leuk met de kerstdagen misschien, of toch maar niet, we hebben genoeg bij ons en te doen.." "Ach laten we hem maar eens meenemen.... is wel eens leuk". In het hotel op de toilet, ik neem graag een krantje mee, even bladerend zie je al die berichtjes met wensen voor mensen die op de Antillen wonen, even kijken of ik mensen ken van Sint Eustatius, er stonden twee berichtjes waaronder deze: Voor Willy & Gustave, hele fijne kerstdagen en een gelukkig 2004 vanaf De Groene Spechthof. Ligt er al sneeuw bij jullie? Van Fred, Brigitte, Vera & Milou! Hoe is het mogelijk, dat we deze krant kochten, het zal naar verwachting ook bij deze blijven, want op Sint Eustatius is hij niet los te koop. Het lijkt alsof dit soort toevalligheden mij steeds vaker overkomen. Over toevalligheden gesproken. Het zoekgeraakte rode jurkje (kijk voor het verhaal van de jurk in het 12 december in het Archief ) blijft ons ook nog steeds achtervolgen, we kunnen er nog steeds niet van slapen en zoeken nog op alle Caribische eilanden. Hoewel het jurkje volgens de Coppensite wel terecht is, twijfelen wij nog aan de echtheid van het exemplaar dat Sadam Husein droeg toen de Amerikanen hem vonden, het laat ons nog niet los. : zo vonden wij in een winkeltje in Marigot, het Franse gedeelte van Sint Maarten een exemplaar dat óf de originele was óf een exacte kopie. Maar wat moet je dan doen, het jurkje was voor ons te duur om terug te kopen. Toen in Saba, in een gezellig restaurantje bediende deze Amerikaanse dame ons in mijn jurk. Toen wij Patricia, zo heette ze, wilden fotograferen ging ze er helaas bij zitten, anders had u het beter kunnen zien. Het jurkje was bij haar erg mini, Patricia was namelijk nogal lang, maar het was hem echt, maar wat doe je dan??? We moeten er mee stoppen met het zoeken naar de jurk, we raken er echt paranoia van..., met wat yogaoefeningen gaan we het loslaten en er afstand van nemen...
Volgende week nog een smeuïg verhaal wat ons overkwam tijdens deze spannende vakantie... Wilt u reageren op het verhaal of op een vorig verhaal, doet u dat dan hier! Wilt u het verhaal van vorige week of één van de vorige verhalen (nog eens) lezen, klik dan hier! Op deze pagina kun je minimaal één maal per week, iedere vrijdag een column, aantreffen, geschreven op Statia, maar het verhaal hoeft niet over Statia te gaan. De verhalen staan eigenlijk los van de site, behalve dat ze beïnvloed zijn door het leven hier. Het kan een (grappige of vervelende) gebeurtenis zijn, een beschrijving van de dag, een fantasieverhaal, een waarneming, een gedicht, een citaat, een herinnering, een mooie spreuk voor die dag, of misschien een relevant ingezonden verhaal, dat alleen na beoordeling van de webmaster geplaatst kan worden. Om vervelende incidenten te voorkomen kunnen namen in de verhalen gefingeerd zijn en wordt nog eens nadrukkelijk vermeld dat de gebeurtenissen niet hoeven te berusten op waarheid. Kortom het kan van alles zijn! Iedere week minstens één nieuw verhaal. Druk op
Archief
voor nog meer verhalen, op
|
U bent bezoeker nr:
|
|
