Het leven in Statia is niet te vergelijken met Nederland. Gewone dingen regelen kost hier veel meer tijd dan in Nederland, zoals iets regelen met een verzekering, een ID-kaart, die  we overigens nog steeds niet hebben na bijna vier maanden. De eerste dagen in het hotel begonnen we naast vakantie houden onze zaakjes zo langzamerhand te regelen, telefoon aanvragen, het toekomstige huis bekijken, na ruim een week kwamen onze spullen uit Nederland en kon het huis worden ingericht en gingen we er ook wonen. Er moest veel geregeld worden, helaas ging na drie dagen de brommer, waar we zo trots op waren al weer stuk en moesten we alles lopen. Dat lijkt niet veel als je de kaart van Eustatius bekijkt, maar je moet altijd omhoog en dat valt nog lang niet mee met die hoge temperatuur. Ondertussen hadden we reuze naar ons zin, met alle toekomstige collega’s om ons heen was het heel gezellig in het Golden Era Hotel en natuurlijk gingen we iedere dag zwemmen in de overheerlijke Caribische Zee, wat overigens nog steeds doen, dat is een vaste gewoonte geworden.

Het hele eiland is net één grote kinderboerderij, langs ons huis lopen schapen, koeien, geiten, veel kippen met kleine kuikentjes en ezels. Als je de vuilnisbak niet vastzet dan gooien de koeien hem om en dan tref je als je thuiskomt een ongelooflijke puinhoop aan. Het lijkt wel gezellig, maar de dieren vreten het hele eiland kaal en dat is jammer. Het is een politiek issue "the roaming animals", maar dat is het al jaren en tot op heden is er niets aan gedaan.

 

Onlangs hadden we de geit Jippie op bezoek van Kooske, Peter, Charlotte, Lidewij en Quirine, zij gingen een paar dagen naar Saba en dit lieve geitje hadden ze langs de kant van de weg gevonden, waar hij dood lag te gaan. Geen moeder, dus hij moet de fles hebben. We hebben een paar dagen voor hem gezorgd. Hij was wel lief, maar plaste en poepte wel de hele boel onder.

Het is leuk dat iedereen elkaar gedag zegt op straat. Je moet eigenlijk altijd met één hand rijden, want die andere heb je steeds nodig om te zwaaien. De restaurantjes hadden we in de eerste paar weken ook al allemaal uitgeprobeerd en we maken nog steeds dankbaar gebruik van de diensten van vooral “Ocean View” en Sonny’s, een chinees restaurant dat we “good food for everybody” noemen, want dat zegt de vrouw die ons bedient steeds, waarvan we denken dat het de eigenaresse is. Ze tilt bij de tafel enthousiast het deksel van het bord en roept dan “ta ráahhh, good food for everybody”. Vanaf december is The Blue Bead erbij gekomen, en dat is ook altijd erg gezellig en aan te bevelen.

Dan is er natuurlijk het klimaat, dat is even wennen, vooral omdat het ’s nachts niet afkoelt. Overdag is het meestal 30 tot 32 graden, maar 's nachts blijft het toch wel circa 27 graden en ’s winters koelt het af tot misschien wel 24 of 25 graden, en een heel enkele keer is het "echt koud", dan kan het wel 22 graden worden.

Het leven is hier goed en relaxed, niemand maakt zich druk, in het begin is het wel wennen, dat alles zoveel tijd kost, als je dat eenmaal hebt geaccepteerd dan is het hier goed vertoeven. We zien het maar als een oefening in geduld. De foto's op deze pagina kun je weer aanklikken.

 

We wonen in een heerlijk rustig gelegen ruim huis, het is er prettig wonen. Ga verder  Ons huis