Uitstapjes in de Regio

Nou ik loop aardig achter met de uitstapjes. Dit laatste was in december 2003 en inmiddels is het juni 2004 en gaan we weer bijna naar huis. Het laatste

Op 20 mei 2004 vlogen we met de eerste vlucht naar St. Kitts, dat verliep prima! We hadden in St. Maarten een goede aansluiting en we waren om half elf 's morgens al in het hotel. Een heel lux hotel aan een golfbaan. Het was eigenlijk meer een appartement, met keuken erin, prachtig degelijke meubelen, enorme badkamer, koloniale stijl. De prijs was ok, maar dat is omdat het nog niet klaar is. Volgend jaar waarschijnlijk aanzienlijk duurder. We hebben ons vermaakt in de stad: Basseterre, de hoofdstad van het eiland, het doet allemaal heel Engels aan, er is zelfs een trafalcar square, net echt! Helaas regende het zo, dat we niet veel foto's hebben gemaakt. We hebben het eiland rondgereden met een gehuurde auto, waar we zelfs een aap zijn tegengekomen.
De aap was groter dan de foto doet vermoeden, hij was een beetje ver weg gaan zitten. Later zagen we nog 2 kleine aapjes! Grappig, dat heb je op ons eiland nou weer niet. Ook grappig dat alle eilanden zo verschillend zijn.
Zaterdag zijn we naar het naastgelegen eiland Nevis geweest met de boot, waar we totaal verregend zijn. Charlestown is de hoofdstad van Nevis, een heel charmant stadje. We zijn in St. Kitts nog gaan stappen met Bill and Sue, een Amerikaans stel die we ontmoetten. .

Uiteraard zullen we hier vandaan ook uitstapjes gaan maken naar naast gelegen eilanden. We zijn inmiddels naar Dominica geweest, zie het verslag onderaan de pagina, maar ons laatste uitstapje was naar Sint Maarten en Saba met de Kerstvakantie.

De eerste anderhalve dag was Eelke met ons mee, we hebben het prachtige strand in Mullet Bay bezocht en gegeten in het leuke gezellige haventje van Marigot. Het Franse gedeelte bekeken en gewoon lekker gewinkeld in de back- en de frontstreet. het restaurantje met de gestrande Nederlanders

het restaurantje met de gestrande Nederlanders

Nadag Eelke vertrokken was hebben we 's avonds kreeft gegeten in een achterafstraatje bij een klein haventje. Het restaurantje, Lagoonies, hadden we bij toeval ontdekt en er hingen wat Nederlanders rond die daar op zeilschepen leefden. "De blues werd gespeeld" door een tweetal Amerikaanse muzikanten, heel gezellig. Er waren een aantal behoorlijk aangeschoten vrouwen bij, die volgens ons al jaren daar rondzwierven in het gebied, want iedereen kende elkaar zo'n beetje. De volgende dag waren er nog de avonturen met een gewonnen cruise en een toevallig gekochte krant, maar dat is al beschreven bij de verhalen. zie hiervoor Verhalen

De drie bovenwindse eilanden zijn heel verschillend. Sint Maarten is toeristisch en druk, je kan er uitgaan en casino's mount scenery op afstand

bezoeken. Er zijn mooie stranden; het Franse gedeelte is ook meteen anders en heel Frans, natuurlijk kan je overal stokbroden kopen en met Euro's betalen. In het Nederlandse deel betaal je gewoon met Antilliaanse guldens of dollars. Zoals Sint Eustatius ongeorganiseerd en rommelig is, zo is Saba netjes, georganiseerd en vrij schoon. Jammer dat je er nergens strand hebt. Als je wilt snorkelen moet je met een bootje van de duikclub gaan. We hebben er een flink gewandeld, de hoogteverschillen zijn er groot, dus flink inspannend.

De vulkaan, Mount Scenery, kan je beklimmen en dat gaat met trappen, 1064 treden omhoog. Willy kon helaas niet mee, en haakte na circa 200 treden af vanwege de zware verkoudheid. Gustave bereikte de top alleen. De inwoners van Saba zijn van een heel andere oorsprong dan die van St. Eustatius en St. Maarten. Gustave maakte deze beelden van de mount scenery

Gustave maakte deze beelden van de mount scenery

De bevolking is merendeels blank en wonen er al generaties lang. Deze 'settlers' komen oorspronkelijk van Ierland, je zit er typisch Ierse gezichten, of uit Schotland en Engeland en ze hebben nette tuintjes, iets wat ze in Sint Eustatius over het algemeen niet kennen..

Toen we teruggingen en op de airport met onze bagage stonden, bleek dat het vliegtuig niet ging. De wind stond verkeerd. Met een vliegveld van 400 meter lang, het kleinste commerciële vliegveld ter wereld moet je alle voorzichtigheid in acht nemen. In Saba verkopen ze zelfs T-shirts met de tekst "I survived the Saba landing". Piloten krijgen een speciale opleiding om hier te mogen landen.

Uiteindelijk hebben we een boot naar Sint Maarten genomen om het laatste vliegtuig naar Statia te nemen, dat zou allemaal net gaan. Over deze bootavonturen verwijs ik naar een ander hoofdstuk. Het verslag van deze bootreis is spannend en staat aanstaande vrijdag, 9 janurari 2004, bij de verhalen. Ga met de pijl naar de foto's van Saba en er zal tekst bij verschijnen.

Naast Sint Maarten, waar we tot nu toe alleen praktische dingen hebben gedaan zoals een auto en een wasmachine kopen, zijn we in de herfstvakantie naar Dominica gegaan, we hadden gehoord dat het zo mooi was, en dat bleek ook echt zo te zijn. Een prachtige natuur, met honderden rivieren en heel groen. We hebben in "The Three Rivers" gelogeerd, dat zijn eco lodges van waaruit je prachtige wandelingen kan maken. Een goede tip. In het Noorden hebben we op de Indian River een roeiboottochtje gemaakt en in het zuiden hebben we bij Scott's Head gesnorkeld. Op de heenweg hadden we pech en vertraging met de reis, het leuke was wel weer dat we daardoor op het eiland Antigua de hele middag konden doorbrengen en zo kwamen we weer terecht in het stadje St. John, waar we anders nog nooit van gehoord zouden hebben. Zie ook de teksten bij de foto's.

Als je met de cursor naar de foto's gaat verschijnt de tekst, als je ze aanklikt verschijnt een grote versie. Als je ze bekeken hebt ga dan onderaan de bladzijde door naar het Klimaat.