|
Dit belooft een lange
pagina want gedurende het jaar hier hebben wij 10 x bezoekers uit Nederland
ontvangen. Het laatste bezoek staat het eerste beschreven.
Monique en Wouter (25 mei-2 juni
2004)
Monique was een collega
van mij (Willy) toen ik nog bij FMO (Financieringsmaatschappij voor
ontwikkelingslanden) werkte.
Zij
werkt er nog steeds en ik heb er 11 jaar gewerkt! We waren beiden coördinator
van een programma dat door FMO werd uitgevoerd namens de overheid. Regelmatig
zijn we nog met elkaar gaan eten, zo hielden we contact en kwam het plan op om
maar eens op Sint Eustatius langs te komen. Ze waren hier zeer actief! Ze
kwamen 25 mei met de laatste vlucht aan, de volgende ochtend, ik was gewoon
naar mijn werk, was hier alles wat stuk was al zo'n beetje gerepareerd.
Zo
waren alle deuren er al uitgeweest omdat ze niet goed sloten, de brommer reed
ineens een stuk beter en moest worden uitgeprobeerd. Later in de week waren de
ramen ook nog gelapt. Ze hebben zich uitstekend vermaakt, zo gingen we
snorkelen met Patrick in de Jenkins Bay met het bootje van de duikschook.
Gustave en Wouter zijn met Ger en Patrick nog met het reddingsbootje gaan
varen en uiteraard zijn we de Quill weer in geweest met z'n vieren en dat nog
wel op de dag dat ze zoveel (20???) jaar getrouwd waren.
Toppunt
was wel de avond van de jump-up, er werd vast geoefend voor het komende
carnaval, waar Wouter zich aardig tussen de lokale bevolking mengde zoals te
zien is op de foto's. Ook Monique vermaakte zich duidelijk later op de avond
in Smoke Alley's! Op 2 juni vertrokken ze naar Sint Maarten, hoe ze het daar
hebben gehad heb ik nog niet van ze gehoord.
Sandra en Lieve (8 mei-14 mei
2004)
De
volleybalvriendinnen van Gustave, Sandra en Lieve kwamen een klein weekje langs!
Uiteraard werd er weer gewandeld en gezwommen. Een uitstapje naar de Quill en
een wandeling naar Venus Baai. Zij combineerden hun reis met Saba en Sint
Maarten en bleven dan ook maar een klein weekje bij ons! Een avondje bij het
gezelligste restaurant van het eiland "Blue Bead" mocht natuurlijk niet
ontbreken.
Marjan (23 maart-6 april 2004)
Op 23 maart, vijf dagen
na Ria kwam Marjan op bezoek.
Alles
weer snel opgeruimd en schoongemaakt voor de volgende gast. Marjan leek het ook wel leuk om
te gaan duiken, maar nadat zij ons had gevolgd op de weblog, zag ze er toch maar
vanaf. Eerst maar flink snorkelen dan zien we wel, en dat deed ze! Marjan zag
een schildpad, een rog (wij nog nooit) en vele andere vissen, ze heeft ze ook
gefotografeerd onder water, ben er benieuwd naar Marjan... Ook nu weer
gewandeld, het werd wel iets minder omdat ik in de tijd dat Marjan hier was
begonnen ben met mijn baan.
Marjan ging 's morgens dan naar het hotel en na het
werk haalde ik haar weer op. 's middags gingen we uiteraard weer zwemmen en ook
alle restaurantjes hebben we weer bezocht. We hebben in het laatste
weekend de Quill nog beklommen. Marjan heeft met Gustave nog gevolleybald en
kano gevaren op de Caribbean en er werd ook veel gerelaxed zoals op de foto
hiernaast is te zien. Boekje, schaakcomputer en webloggen!! Voor elk wat wils.
Ook nu was het weer heel gezellig en onze poes die heeft ook wel heel erg
genoten van haar bezoek want die werd nooit zo verwend als toen Marjan er was.
Marjan is een echte dierenvriend.
Ria (4 maart-18 maart 2004)
Ria Bergshoeff is voor de 2e keer
op bezoek geweest van 4 t/n 18 maart.
Het was haar in oktober blijkbaar zo goed bevallen
dat ze nu voor 2 weken kwam. We hebben samen heel veel gedaan, vooral Ria en ik,
want zoals ik bij het stukje over Laurens al zei, had Gustave het
druk in deze weken. Alleen swingen tussendoor in smoke alley's met Ria daar vond
hij wel tijd voor zoals op de foto te zien is. We hebben veel gelopen en samen een introductiecursus duiken
gedaan, Ria heeft mij daar op getracteerd, een kadootje! Haha, we hebben wel
gelachen. Twee van die niet meer heel piepjonge dames! Eigenlijk ging het
allemaal hartstikke goed. Alleen ik had toch geen zin om de hele cursus te gaan doen,
het zal mijn passie nooit worden,het is hier onder water prachtig mooi, maar met
snorkelen kan je ook al zoveel zien. Ria ging wel, maar die kwam na de 1e les wat vroeger terug dan gepland. Ze had er
toch ineens geen zin meer in. T eveel gedoe, gezeur over een medische verklaring,
een dik boek met theorie, ze vond dat het te weinig te maken had met het echte
vakantiegevoel. Iedere dag gingen we minstens een uur lopen, naast het nodige
zwemmen natuurlijk, mede ingegeven door overtollige kilo's die we kwijt wilden.
Op de foto tijdens één van de wandelingen het autokerkhof van Statia, de auto's
verdwijnen langzaam onder de Mexican Creeper die over het eiland woekert. Niet
zo slecht eigenlijk, je zie de rommel dan niet zo, hoewel het natuurlijk beter
is om het gewoon op te ruimen. Ria begon ook enthousiast mee te denken over foto's en stukjes voor de weblog en
heeft zelf ook nog een weblogje geplaatst. Tussendoor lazen we spiritueel
leesvoer. Het was een fijne tijd.
Laurens (29 februari-11 maart
2004)
Na 7 maanden rondzwerven
in Zuid-Amerika kwam Laurens, Gustave's zoon, nog even bij ons langs, voordat
hij weer naar Nederland terugg ing.
Het had nog wel wat voeten in
aarde voordat hij arriveerde. We zijn een keer of 5, 6 naar het vliegveld gegaan voordat hij er
eindelijk bij zat. Hij vloog vanuit Caracas en bleef langer steken dan gedacht
in Curacao en Sint Maarten, hij kon geen internetgelegenheid vinden en hij had
er niet aan gedacht om ons te bellen...... Maar goed, eindelijk gearriveerd.
Laurens heeft zich vooral vermaakt met uitrusten, internetten én hij had al snel
een sportschool gevonden om weer wat spiermassa aan te kweken, want hij had 7 kilo
spieren verloren en dat vond hij niet leuk. Kortom, hij kon weer vast aan het
thuisgevoel wennen hier bij z'n Pa. Uiteraard hebben we de nodige
uitstapjes gedaan, zoals links naar Zeelandia Beach. Uiteraard hebben wij hem
ook kennis laten maken met alle bekende restaurantjes hier. Gustave had het best
druk in die periode dus ik ben met hem de Quill in geweest en we kwamen die keer
wel 5 slangen (the red bellied racer) tegen, dat vond hij wel een beetje eng.
De
laatste week was ook Ria inmiddels gearriveerd en werd de tweede gastenkamer
ingericht. Een hele drukte in huis, maar eigenlijk liep alles op rolletjes en
voelde iedereen zich thuis alsof het de gewoonste zaak van de wereld was om in
deze combinatie onder één dak te wonen. Ook Laurens was er bij in
Smoke Alley's toen Patrick, DJ Patje was, gezellig zo: vader en zoon. Je kan het
wel zien he?
Wouter (22-25 februari 2004)
Op 22 februari 2004 arriveerde Wouter,
onze overbuurman uit Leiden, hij kwam voor 5 dagen, want hij ging
ook nog naar vrienden in Los Angeles en in San Francisco. Het was heel gezellig. Gustave
had ook vakantie dus dat kwam goed uit. Uiteraard flink gewandeld en gezwommen.
Het was om voor dat we het wisten, het ging heel snel allemaal. Volgens ons had
hij het wel naar zijn zin.

Eelke (9-23 december 2003)
Op 9 december 2003 kwam Eelke, de jongste
zoon van Willy. Op maandag 22 december vertrok hij
samen met ons naar Sint Maarten om daar de volgende dag het vliegtuig te pakken. Eelke had het erg naar zijn zin, hij had voor het laatst zeven jaar geleden in
de Maladiven gedoken en kon hier dus zijn lol op. Gemiddeld dook hij zo'n twee
keer per dag, dit werd mede mogelijk gemaakt door Fred zijn vader, want die
heeft hem financieel gesponsord! Helaas vond hij geen blue bead in de oceaan en
iemand anders van zijn groep wel. (Een blue bead is waardevolle blauwe kraal
waar vroeger de slavenhandel mee betaald werd). Tussen de duiken door zwierf hij rond het huis
en vond hij wel een aantal oude mooie scherven uit oude tijden of hij zat met
Gustave te schaken. We hebben ook de
nodige wandelingen gemaakt en samen met Gustave en Willy bereikte hij de Mazinga top. Dat
lijkt wel heel gewoon, maar vanaf de voet van de Quill is dat minimaal twee uur
klimmen voordat je er bent, en het laatste stuk is geen lopen meer maar
behoorlijk rotsen klauteren en niet ongevaarlijk.
 Eelke houdt van klimmen dus als hij niets
te doen had, klom hij tegen het huis aan of hing hij ergens aan het dak of
plafond.. Uiteraard ging hij ook mee
naar het Kerstdiner dat op school georganiseerd werd door en voor de collega's.
Uiteraard hebben wij weer genoten van de salmiakballen, boeren belegen kaas en kadootjes.

Ilse (12-16 oktober 2003)
Ria ging weg met het vliegtuig, waar Ilse, de dochter van Gustave mee zou aankomen. Zou, inderdaad, want
ook hier kunnen we weer een boek over schrijven, ze kwam dus niet, wel werden we
die nacht uit onze slaap gehouden door telefoontjes vanaf Schiphol, waar zo'n 70 mensen stonden te dringen om mee te kunnen, een emotionele nacht. Overboekingen. Ilse kreeg naast een
open ticket nog een vlucht aangeboden die op zondag zou vertrekken, ze zou vrijdag's al weer terug moeten. Ze heeft het gedaan en heeft vier volle dagen
nog kunnen genieten van ons zonnige eiland. Zij houdt ervan om de hele dag in de
zon te liggen en dat heeft ze ook gedaan. Het is natuurlijk heerlijk om je vader
weer eens te zien na zo'n lange tijd en zij heeft er die paar dagen echt van genoten.
Wel heeft zij een nacht moeten doorbrengen op Sint Maarten want als je
zondagavond pas laat aankomt gaat er geen vliegtuigje meer naar Sint Eustatius.
Als het goed is gaat Air Holland dit nog vergoeden. We zijn benieuwd, het was
wel een fijn hotel. De foto's staan vanaf hier in de fotocollage hieronder die
je stuk voor stuk kan aanklikken voor de grotere versie!
Ria (3-10 oktober 2003)
Op 3 oktober kwam onze vriendin Ria Bergshoeff 's avonds met het
laatste vliegtuigje aan om een weekje te blijven. We hebben haar nog meegenomen
die avond naar het happy hour van Smoke Alley's, maar toen sloeg de vermoeidheid toe
en dat is logisch. Die week ging er van alles mis, de waterpomp hield er op
zondagavond mee op en werd dinsdag's pas gemaakt, de auto ging stuk en de
brommer ook nog, zo kwam het dat Ria met Willy urenlang bij de garage
doorbrachten. Op zondag zouden we naar de Quill, maar ineens kwam Ria erachter
dat ze last gehad van haar knieën. Daar hadden wel een oplossing voor, we zouden
rond de Quill gaan, via de White Wall. Nou, we hadden beter de Quill op kunnen
gaan, want om half twee waren we nog niet terug bij de auto en we waren om 9.00
uur 's morgens gestart en de hoogteverschillen waren er niet minder om. Ria was languit op de weg gaan liggen om
even uit te rusten
en helaas hadden wij die dag het fototoestel niet meegenomen, want dat zou een
leuk plaatje geweest zijn. Gustave is de auto alleen op gaan halen en Ria en
Willy bleven in de schaduw
zitten wachten met hun laatste slokje water. Het was een heel gezellige week en misschien dat Ria nog eens
terug komt voor een duikcursus?
De foto's kan je weer aanklikken om de grote versie te zien en tevens
verschijnt er tekst als je er met de cursor naar toe gaat.
Toos en Elly (22 augustus-10 september 2003)
Na mijn bezoek aan Nederland, kwamen mijn zus Toos en vriendin Elly dus
spontaan mee. Op mijn advies gingen ze die maandagmorgen, na hun bezoek aan
Katwijk meteen naar het reisbureau. En tot ieders verrassing was er nog plaats
ook voor de vrijdag daarop. Tsja dat werd praten en denken en ja hoor, ze hadden
geboekt, om vijf voor zes belden ze vanaf het reisbureau. Samen met mij gingen
ze dus op vrijdag 22 augustus naar St. Maarten waar we eerst het weekend zijn
gebleven, Gustave kwam er ook vrijdagmiddag naar toe. Er moesten zaken gedaan
worden, we kochten er een wasmachine en een auto, een oude
Toyota Cressida uit 1992. Van Toos en Elly
kregen een barbecue waar we tot op heden iedere week wel een (paar) keer gebruik
van maken. Helaas ontbraken er een paar onderdelen, maar handig als Elly is, was
dat zo weer verholpen. De auto en de
wasmachine arriveerden een week later per boot in Statia. Toos en Elly
bleven een kleine drie weken, op woensdag 10 september vertrokken ze weer naar
Nederland. Voor zover ik het kan inschatten heeft deze reis op hen een diepe
indruk gemaakt, ze hebben het er nog steeds over en bijna iedere dag spreken we elkaar
tegenwoordig op MSN Messenger, dat betekent nog meer contact dan voorheen in
Nederland. Ja het leven is hier ook zo anders dan in Nederland, het is niet te
vergelijken. Zij hebben ook erg genoten van de contacten die we hier hebben met
de nieuwe collega's, zie de foto-impressie van hun bezoek.
Voor zover we weten resten er nog 2 bezoeken: Lieve Vanneste en Sandra Blankenaar van de volleybalclub van Gustave
komen van 8 mei komen tot 22 mei, maar daarvan gaan ze dan nog een weekje naar
Saba en Sint Maarten.
Wouter en Monique Koel, een oud FMO-collega van Willy komen langs op 25 mei,
eveneens twee weken, maar ook zij gaan het combineren met Sint Maarten. Heel
misschien, maar steeds onwaarschijnlijker, komt Jorgo nog, de oudste zoon van
Willy met Noreen en kleintje Kai, die de komende tijd druk zullen zijn met hun
nieuw te verbouwen huis, we hopen wel dat ze komen, maar rekenen er niet op.
Ga
verder met De feestjes.
| |
Het menu
Eustatiuspagina
Nieuw op de Site
Homepage
Verhalen
Cultuur
en klimaat
Hoe
het begon
De aankomst
Carnaval
2003
Ons
leven op Statia
Ons
huis
Willy
naar NL
Bezoek
uit NL
De
Feestjes
Kinderen
van Statia
Fractieleiders
Werk
en Yoga
Slangenavontuur en
de natuur
Onder
Water
Uitstapjes
Practische
Tips
Nuttige
Links
U bent bezoeker nr:

|