Bezoek uit Nederland

Dit belooft een lange pagina want gedurende het jaar hier hebben wij 10 x bezoekers uit Nederland ontvangen. Het laatste bezoek staat het eerste beschreven.

Monique en Wouter (25 mei-2 juni 2004)

Monique was een collega van mij (Willy) toen ik nog bij FMO (Financieringsmaatschappij voor ontwikkelingslanden) werkte. Zij werkt er nog steeds en ik heb er 11 jaar gewerkt! We waren beiden coördinator van een programma dat door FMO werd uitgevoerd namens de overheid. Regelmatig zijn we nog met elkaar gaan eten, zo hielden we contact en kwam het plan op om maar eens op Sint Eustatius langs te komen. Ze waren hier zeer actief! Ze kwamen 25 mei met de laatste vlucht aan, de volgende ochtend, ik was gewoon naar mijn werk, was hier alles wat stuk was al zo'n beetje gerepareerd. Zo waren alle deuren er al uitgeweest omdat ze niet goed sloten, de brommer reed ineens een stuk beter en moest worden uitgeprobeerd. Later in de week waren de ramen ook nog gelapt. Ze hebben zich uitstekend vermaakt, zo gingen we snorkelen met Patrick in de Jenkins Bay met het bootje van de duikschook. Gustave en Wouter zijn met Ger en Patrick nog met het reddingsbootje gaan varen en uiteraard zijn we de Quill weer in geweest met z'n vieren en dat nog wel op de dag dat ze zoveel (20???) jaar getrouwd waren. Toppunt was wel de avond van de jump-up, er werd vast geoefend voor het komende carnaval, waar Wouter zich aardig tussen de lokale bevolking mengde zoals te zien is op de foto's. Ook Monique vermaakte zich duidelijk later op de avond in Smoke Alley's! Op 2 juni vertrokken ze naar Sint Maarten, hoe ze het daar hebben gehad heb ik nog niet van ze gehoord.

 

Sandra en Lieve (8 mei-14 mei 2004)

De volleybalvriendinnen van Gustave, Sandra en Lieve kwamen een klein weekje langs! Uiteraard werd er weer gewandeld en gezwommen. Een uitstapje naar de Quill en een wandeling naar Venus Baai. Zij combineerden hun reis met Saba en Sint Maarten en bleven dan ook maar een klein weekje bij ons! Een avondje bij het gezelligste restaurant van het eiland "Blue Bead" mocht natuurlijk niet ontbreken.

 

 

 

 

Marjan (23 maart-6 april 2004)

Op 23 maart, vijf dagen na Ria kwam Marjan op bezoek. Alles weer snel opgeruimd en schoongemaakt voor de volgende gast.  Marjan leek het ook wel leuk om te gaan duiken, maar nadat zij ons had gevolgd op de weblog, zag ze er toch maar vanaf. Eerst maar flink snorkelen dan zien we wel, en dat deed ze! Marjan zag een schildpad, een rog (wij nog nooit) en vele andere vissen, ze heeft ze ook gefotografeerd onder water, ben er benieuwd naar Marjan... Ook nu weer gewandeld, het werd wel iets minder omdat ik in de tijd dat Marjan hier was begonnen ben met mijn baan. Marjan ging 's morgens dan naar het hotel en na het werk haalde ik haar weer op. 's middags gingen we uiteraard weer zwemmen en ook alle restaurantjes hebben we weer bezocht.  We hebben in het laatste weekend de Quill nog beklommen. Marjan heeft met Gustave nog gevolleybald en kano gevaren op de Caribbean en er werd ook veel gerelaxed zoals op de foto hiernaast is te zien. Boekje, schaakcomputer en webloggen!! Voor elk wat wils.

Ook nu was het weer heel gezellig en onze poes die heeft ook wel heel erg genoten van haar bezoek want die werd nooit zo verwend als toen Marjan er was. Marjan is een echte dierenvriend.

 

Ria (4 maart-18 maart 2004)

Ria  Bergshoeff is voor de 2e keer op bezoek geweest van 4 t/n 18 maart. Het was haar in oktober blijkbaar zo goed bevallen dat ze nu voor 2 weken kwam. We hebben samen heel veel gedaan, vooral Ria en ik, want zoals ik bij het stukje over Laurens al zei, had Gustave het druk in deze weken. Alleen swingen tussendoor in smoke alley's met Ria daar vond hij wel tijd voor zoals op de foto te zien is. We hebben veel gelopen en samen een introductiecursus duiken gedaan, Ria heeft mij daar op getracteerd, een kadootje! Haha, we hebben wel gelachen. Twee van die niet meer heel piepjonge dames! Eigenlijk ging het allemaal hartstikke goed. Alleen ik had toch geen zin om de hele cursus te gaan doen, het zal mijn passie nooit worden,het is hier onder water prachtig mooi, maar met snorkelen kan je ook al zoveel zien. Ria ging wel, maar die kwam na de 1e les wat vroeger terug dan gepland. Ze had er toch ineens geen zin meer in. Teveel gedoe, gezeur over een medische verklaring, een dik boek met theorie, ze vond dat het te weinig te maken had met het echte vakantiegevoel. Iedere dag gingen we minstens een uur lopen, naast het nodige zwemmen natuurlijk, mede ingegeven door overtollige kilo's die we kwijt wilden. Op de foto tijdens één van de wandelingen het autokerkhof van Statia, de auto's verdwijnen langzaam onder de Mexican Creeper die over het eiland woekert. Niet zo slecht eigenlijk, je zie de rommel dan niet zo, hoewel het natuurlijk beter is om het gewoon op te ruimen. Ria begon ook enthousiast mee te denken over foto's en stukjes voor de weblog en heeft zelf ook nog een weblogje geplaatst. Tussendoor lazen we spiritueel leesvoer. Het was een fijne tijd.

 

Laurens (29 februari-11 maart 2004)

Na 7 maanden rondzwerven in Zuid-Amerika kwam Laurens, Gustave's zoon, nog even bij ons langs, voordat hij weer naar Nederland terugging. Het had nog wel wat voeten in aarde voordat hij arriveerde. We zijn een keer of 5, 6 naar het vliegveld gegaan voordat hij er eindelijk bij zat. Hij vloog vanuit Caracas en bleef langer steken dan gedacht in Curacao en Sint Maarten, hij kon geen internetgelegenheid vinden en hij had er niet aan gedacht om ons te bellen...... Maar goed, eindelijk gearriveerd. Laurens heeft zich vooral vermaakt met uitrusten, internetten én hij had al snel een sportschool gevonden om weer wat spiermassa aan te kweken, want hij had 7 kilo spieren verloren en dat vond hij niet leuk. Kortom, hij kon weer vast aan het thuisgevoel wennen hier bij z'n Pa.  Uiteraard hebben we de nodige uitstapjes gedaan, zoals links naar Zeelandia Beach. Uiteraard hebben wij hem ook kennis laten maken met alle bekende restaurantjes hier. Gustave had het best druk in die periode dus ik ben met hem de Quill in geweest en we kwamen die keer wel 5 slangen (the red bellied racer) tegen, dat vond hij wel een beetje eng. De laatste week was ook Ria inmiddels gearriveerd en werd de tweede gastenkamer ingericht. Een hele drukte in huis, maar eigenlijk liep alles op rolletjes en voelde iedereen zich thuis alsof het de gewoonste zaak van de wereld was om in deze combinatie onder één dak te wonen.   Ook Laurens was er bij in Smoke Alley's toen Patrick, DJ Patje was, gezellig zo: vader en zoon. Je kan het wel zien he? 

 

 

 

Wouter (22-25 februari 2004)

Op 22 februari 2004 arriveerde Wouter, onze overbuurman uit Leiden, hij kwam voor 5 dagen, want hij ging ook nog naar vrienden in Los Angeles en in San Francisco. Het was heel gezellig. Gustave had ook vakantie dus dat kwam goed uit. Uiteraard flink gewandeld en gezwommen. Het was om voor dat we het wisten, het ging heel snel allemaal. Volgens ons had hij het wel naar zijn zin.

 

 

Eelke (9-23 december 2003)

Op 9 december 2003 kwam Eelke, de jongste zoon van Willy. Op maandag 22 december vertrok hij samen met ons naar Sint Maarten om daar de volgende dag het vliegtuig te pakken. Eelke had het erg naar zijn zin, hij had voor het laatst zeven jaar geleden in de Maladiven gedoken en kon hier dus zijn lol op. Gemiddeld dook hij zo'n twee keer per dag, dit werd mede mogelijk gemaakt door Fred zijn vader, want die heeft hem financieel gesponsord! Helaas vond hij geen blue bead in de oceaan en iemand anders van zijn groep wel. (Een blue bead is waardevolle blauwe kraal waar vroeger de slavenhandel mee betaald werd). Tussen de duiken door zwierf hij rond het huis en vond hij wel een aantal oude mooie scherven uit oude tijden of hij zat met Gustave te schaken. We hebben ook de nodige wandelingen gemaakt en samen met Gustave en Willy bereikte hij de Mazinga top. Dat lijkt wel heel gewoon, maar vanaf de voet van de Quill is dat minimaal twee uur klimmen voordat je er bent, en het laatste stuk is geen lopen meer maar behoorlijk rotsen klauteren en niet ongevaarlijk.

Eelke houdt van klimmen dus als hij niets te doen had, klom hij tegen het huis aan of hing hij ergens aan het dak of plafond.. Uiteraard ging hij ook mee naar het Kerstdiner dat op school georganiseerd werd door en voor de collega's. Uiteraard hebben wij weer genoten van de salmiakballen, boeren belegen kaas en kadootjes.

      

 

 

 

 

 

 

Ilse (12-16 oktober 2003)

Ria ging weg met het vliegtuig, waar Ilse, de dochter van Gustave mee zou aankomen. Zou, inderdaad, want ook hier kunnen we weer een boek over schrijven, ze kwam dus niet, wel werden we die nacht uit onze slaap gehouden door telefoontjes vanaf Schiphol, waar zo'n 70 mensen stonden te dringen om mee te kunnen, een emotionele nacht.  Overboekingen. Ilse kreeg naast een open ticket nog een vlucht aangeboden die op zondag zou vertrekken, ze zou vrijdag's al weer terug moeten. Ze heeft het gedaan en heeft vier volle dagen nog kunnen genieten van ons zonnige eiland. Zij houdt ervan om de hele dag in de zon te liggen en dat heeft ze ook gedaan. Het is natuurlijk heerlijk om je vader weer eens te zien na zo'n lange tijd en zij heeft er die paar dagen echt van genoten.  Wel heeft zij een nacht moeten doorbrengen op Sint Maarten  want als je zondagavond pas laat aankomt gaat er geen vliegtuigje meer naar Sint Eustatius. Als het goed is gaat Air Holland dit nog vergoeden. We zijn benieuwd, het was wel een fijn hotel. De foto's staan vanaf hier in de fotocollage hieronder die je stuk voor stuk kan aanklikken voor de grotere versie!

Ria (3-10 oktober 2003)

Op 3 oktober kwam onze vriendin Ria Bergshoeff  's avonds met het laatste vliegtuigje aan om een weekje te blijven. We hebben haar nog meegenomen die avond naar het happy hour van Smoke Alley's, maar toen sloeg de vermoeidheid toe en dat is logisch. Die week ging er van alles mis, de waterpomp hield er op zondagavond mee op en werd dinsdag's pas gemaakt, de auto ging stuk en de brommer ook nog, zo kwam het dat Ria met Willy urenlang bij de garage doorbrachten. Op zondag zouden we naar de Quill, maar ineens kwam Ria erachter dat ze last gehad van haar knieën. Daar hadden wel een oplossing voor, we zouden rond de Quill gaan, via de White Wall. Nou, we hadden beter de Quill op kunnen gaan, want om half twee waren we nog niet terug bij de auto en we waren om 9.00 uur 's morgens gestart en de hoogteverschillen waren er niet minder om.  Ria was languit op de weg gaan liggen om even uit te rusten en helaas hadden wij die dag het fototoestel niet meegenomen, want dat zou een leuk plaatje geweest zijn.  Gustave is de auto alleen op gaan halen en Ria en Willy bleven in de schaduw zitten wachten met hun laatste slokje water. Het was een heel gezellige week en misschien dat Ria nog eens terug komt voor een duikcursus?

De foto's kan je weer aanklikken om de grote versie te zien en tevens verschijnt er tekst als je er met de cursor naar toe gaat.

Toos en Elly (22 augustus-10 september 2003)

Na mijn bezoek aan Nederland, kwamen mijn zus Toos en vriendin Elly dus spontaan mee. Op mijn advies gingen ze die maandagmorgen, na hun bezoek aan Katwijk meteen naar het reisbureau. En tot ieders verrassing was er nog plaats ook voor de vrijdag daarop. Tsja dat werd praten en denken en ja hoor, ze hadden geboekt, om vijf voor zes belden ze vanaf het reisbureau. Samen met mij gingen ze dus op vrijdag 22 augustus naar St. Maarten waar we eerst het weekend zijn gebleven, Gustave kwam er ook vrijdagmiddag naar toe. Er moesten zaken gedaan worden, we kochten er een wasmachine en een auto, een oude Toyota Cressida uit 1992.  Van Toos en Elly kregen een barbecue waar we tot op heden iedere week wel een (paar) keer gebruik van maken. Helaas ontbraken er een paar onderdelen, maar handig als Elly is, was dat zo weer verholpen. De auto en de wasmachine arriveerden een week later per boot in Statia. Toos en Elly bleven een kleine drie weken, op woensdag 10 september vertrokken ze weer naar Nederland. Voor zover ik het kan inschatten heeft deze reis op hen een diepe indruk gemaakt, ze hebben het er nog steeds over en bijna iedere dag spreken we elkaar tegenwoordig op MSN Messenger, dat betekent nog meer contact dan voorheen in Nederland. Ja het leven is hier ook zo anders dan in Nederland, het is niet te vergelijken. Zij hebben ook erg genoten van de contacten die we hier hebben met de nieuwe collega's, zie de foto-impressie van hun bezoek.

Voor zover we weten resten er nog 2 bezoeken: Lieve Vanneste en Sandra Blankenaar van de volleybalclub van Gustave komen van 8 mei komen tot 22 mei, maar daarvan gaan ze dan nog een weekje naar Saba en Sint Maarten. Wouter en Monique Koel, een oud FMO-collega van Willy komen langs op 25 mei, eveneens twee weken, maar ook zij gaan het combineren met Sint Maarten. Heel misschien, maar steeds onwaarschijnlijker, komt Jorgo nog, de oudste zoon van Willy met Noreen en kleintje Kai, die de komende tijd druk zullen zijn met hun nieuw te verbouwen huis, we hopen wel dat ze komen, maar rekenen er niet op.

Ga verder met De feestjes.

Het menu

Eustatiuspagina

Nieuw op de Site

 Homepage

 Verhalen

 Cultuur en klimaat

 Hoe het begon

 De aankomst

 Carnaval 2003

 Ons leven op Statia

 Ons huis

 Willy naar NL

 Bezoek uit NL

 De Feestjes

 Kinderen van Statia

 Fractieleiders

 Werk en Yoga

 Slangenavontuur en de natuur

 Onder Water

 Uitstapjes

 Practische Tips

 Nuttige Links

U bent bezoeker nr:

Get free counter at Cgi2yoU.com

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ons adres: Gustave Janss en Willy Pieterse, Mansion, Sint Eustatius (Saint-Eustache, Statia)
Nederlandse Antillen (Antilles Néerlandaises, Netherlands Antilles, Niederlandische Antillen)
Wilt u ons e-mailen? Klik dan op het plaatje: