Wensen
|
Wensen |
|
Vrijdag, 19 december 2003 Wensen Vanmorgen werd ik wakker met een glimlach, blij en dankbaar voor mijn bestaan en voor de omstandigheden waarin ik verkeer, dat heb ik wel vaker. Ik dacht aan M. een vriendin uit Leiden, die mij een paar jaar geleden meevroeg als proefkonijn voor haar cursus Tarot! Hoe het precies ging met de tarotkaarten leggen weet ik niet meer. Ik kon twee vragen stellen en de kaartenlegger las de antwoorden uit de kaarten. Eén van mijn vragen was of ik ooit nog in een ander land zou gaan wonen, aangezien die wens altijd ergens in mij sluimerde. Het antwoord dat ik daar kreeg was dat ik daar niets meer voor zou hoeven doen, het zou vanzelf op mijn weg komen, het lag al vast en er zou verder voor gezorgd worden. Ja en daar zit je dan op Sint Eustatius, wie had dat nou kunnen verzinnen dat het zoiets zou worden. Als je dan opstaat en de wasbak en de badkuip nog steeds verstopt zitten, de wc niet doortrekt en ik meteen weer onder de muggenbulten zit dan ben ik weer uit mijn hemelse wereldje terug in de werkelijkheid. De Nederlandse Antillen, hier zijn wij zomaar ineens terecht gekomen, het dagelijkse leven hier lijkt helemaal niet op het leven in Nederland.
Soms ineens, merk je toch wel weer dat het nog Nederlands is, neem nu Sinterklaas, die komt hier ook. Inmiddels is het al weer twee weken geleden, ik loop wat achter, maar deze gebeurtenis wil ik u niet onthouden. Zoals gewoonlijk gingen wij voor onze dagelijkse rondje zwemmen naar het hotel, toen wij onderweg bij de plaatselijke lagere school een drukte van jewelste zagen; ja hoor Sinterklaas…. Alleen wat is er met hem aan de hand? Hij ziet er zo vreemd uit, dan blijkt dat hij het pak van de Kerstman geleend had...
Zwarte Pieten hebben ze hier ook niet, de Sint moet hier echt alles alleen doen! De kinderen van de collega’s die de leeftijd hadden dat het toch al twijfelachtig wordt om te geloven in de Sint zijn hier in één keer van hun geloof af geraakt! Wat hun wensen betreft die kwamen wel uit. In de haven stonden de zakken met cadeautjes allemaal klaar. Om nog even terug te komen op het begin van het verhaal. Eigenlijk moet je toch maar heel erg goed oppassen met wat je wenst, want voor dat je het weet staan ze ergens geregistreerd en hoef je er niets meer voor te doen. De wensen komen dan vanzelf uit en ja dan zit je er mee of je zit ineens in een vreemd land! Tot volgende week dan is het Kerst! Wilt u reageren op het verhaal of op een vorig verhaal, doet u dat dan hier! Wilt u het verhaal van vorige week (nog eens) lezen, klik dan hier! Op deze pagina kun je minimaal één maal per week, iedere vrijdag een column, aantreffen, geschreven op Statia, maar het verhaal hoeft niet over Statia te gaan. De verhalen staan eigenlijk los van de site, behalve dat ze beïnvloed zijn door het leven hier. Het kan een (grappige of vervelende) gebeurtenis zijn, een beschrijving van de dag, een fantasieverhaal, een waarneming, een gedicht, een citaat, een herinnering, een mooie spreuk voor die dag, of misschien een relevant ingezonden verhaal, dat alleen na beoordeling van de webmaster geplaatst kan worden. Om vervelende incidenten te voorkomen kunnen namen in de verhalen gefingeerd zijn en wordt nog eens nadrukkelijk vermeld dat de gebeurtenissen niet hoeven te berusten op waarheid. Kortom het kan van alles zijn! Iedere week minstens één nieuw verhaal. Druk op
Archief
voor nog meer verhalen, op
|
U bent bezoeker nr:
|
|
