De mannen van Sint Eustatius
|
De mannen van Sint Eustatius |
|
De mannen op het eiland “You are one of the new teachers”? Vroeg de bijrijder van de man die hier aan de deur een gasfles kwam afleveren, een grote dikke vijftiger. “No, my husband is, I am on vacation here”, zeg ik lachend terug. “Than you will need a boyfriend” Hij zeker.........…, hij zei dat hij piloot was en reed dus blijkbaar voor de gezelligheid mee. Hij kwam regelmatig in Nederland en daar zijn de mannen altijd erg trots op en willen dan graag laten weten welke steden ze allemaal kennen. Een dergelijk voorval is hier normaal en alle andere vrouwen die we kennen hebben hier min of meer last van. Leeftijd speelt geen rol en dat je een partner hebt ook niet echt. Als je alleen woont komen ze bij aan de deur om zich aan te bieden, want dat kan natuurlijk echt niet. Eén van de collega’s van Gustave, mijn partner, woont midden in het dorp en heeft om deze reden altijd deuren en luiken dicht. Toen ik het eerste half jaar van 2003 nog gewoon bij Directie Kunsten van OCenW werkte, zat ik op de kamer met een externe kracht die was ingehuurd om de stapels werk weg te werken. Zij is accountant en had vijf jaar gewerkt op Aruba. Toen zij hoorde dat wij bezig waren om tijdelijk naar Sint Eustatius te emigreren, kwamen de verhalen los, zij had er met zoveel plezier gewoond en gewerkt en het enthousiasme straalde eraf als zij vertelde over haar leven daar. Nu is het daar wel een beetje anders dan hier, niet dat ik er geweest ben, maar in vergelijking met de verhalen die ik erover heb gehoord. Zoveel feesten en danspartijen en de vele toeristen, dat heb je hier allemaal niet. Volgens haar zouden onze hormonen hier zeker gaan opspelen, maakt niet uit hoe oud je bent! Het klimaat, de feesten, de muziek, schaarse kleding, het zou allemaal een rol gaan spelen. Gustave vond dit zo’n interessant gegeven dat hij aan de arts die ons medische keurde voor uitzending vroeg of dat waar was. De arts had tenslotte veertien jaar in Sint Eustatius gewoond en gewerkt. Lachen, maar op “onze leeftijd” zou het wel meevallen zei hij, als je maar je grenzen stelt….. We hadden wel gehoopt dat je hier leuk zou kunnen salsa dansen, hadden we het eindelijk eens goed kunnen leren, maar helaas dat is er hier niet bij. Het dansen dat we gezien hebben vond vooral plaats tijdens de carnavalsweek, we waren net aangekomen hier toen het begon, iedere avond naar het carnavalsterrein. Het leukste van de carnavalsweek is de jump up. Bij de jump up lopen de eilanders achter de muziekwagen aan, het hele dorp door, de jongens maken 'dans' bewegingen met hun onderlichaam tegen de billen van de meisjes, die ze gewillig naar achteren laten uitsteken. Dan gaat de carnavalsoptocht door de straten, twee muziekwagens achter elkaar, met verschillende muziek en dat gaat dwars door elkaar heen.We zijn iedere avond gaan kijken, alles was nieuw, leuk en gezellig en de school was nog niet begonnen, dus alle tijd.
Er zijn hier heel veel gebroken gezinnen, vrouwen met kinderen van verschillende mannen. Ergens las ik dat de oorsprong van de polygamie ver in het verleden ligt. Men kon zich niet binden, want in de tijd van de slavernij kon je zo weer verkocht worden en werd je weer gescheiden van je geliefde. Zou het waar zijn? Ik weet het niet. Ach die mannen, ik heb er niet zo veel last van, behalve af en toe zo’n voorval als hier boven beschreven, je voelt je in ieder geval weer jong als ze “hi sweetie” naar je roepen. Ja, ik woon natuurlijk niet alleen. want dan lijkt het me allemaal niet zo prettig. Eigenlijk ben ik dan toch maar weer blij met mijn positie als Nederlandse vrouw, want of je jaloers moet zijn op de vrouwen hier, ik dacht het niet. Geplaatst op 8 februari 2004 Op deze pagina kun je minimaal één maal per week, een column, aantreffen, geschreven op Statia, maar het verhaal hoeft niet over Statia te gaan. De verhalen staan eigenlijk los van de site, behalve dat ze beïnvloed zijn door het leven hier. Het kan een (grappige of vervelende) gebeurtenis zijn, een beschrijving van de dag, een fantasieverhaal, een waarneming, een gedicht, een citaat, een herinnering, een mooie spreuk voor die dag, of misschien een relevant ingezonden verhaal, dat alleen na beoordeling van de webmaster geplaatst kan worden. Om vervelende incidenten te voorkomen kunnen namen in de verhalen gefingeerd zijn en wordt nog eens nadrukkelijk vermeld dat de gebeurtenissen niet hoeven te berusten op waarheid. Kortom het kan van alles zijn! Iedere week minstens één nieuw verhaal. Druk op
|
U bent bezoeker nr:
|
|
.jpg)
.jpg)
